مصطفی رضوانی در وبلاگ خود می نویسد:

سلام آقای رئیس جمهور! سخنانتان را درباره حجاب و بدحجابی شنیدیم و از اینکه صداقت به خرج دادید و آنچه را که حقیقتاً اعتقادتان بود، بر زبان راندید متشکریم. گمان ما نیز این است که اگر هر کسی همان معتقدات خود را - و نه آنچه را که دیگران زیبا میپندارند- بگوید، فضای نفاق زدوده شده و مردم، خواص جامعه خود را بیش از پیش خواهند شناخت.

آقای رئیس جمهور! اگرچه این بیانات شما برای ما تازگی نداشت، اما تصریح آن، جرأتی دوچندان میخواست که شما داشتید..... اکنون که سیمای جمهوری اسلامی نیز با معرفی «زنان اتوبوس ران و کامیون سوار» به عنوان زن موفق و نمونه و مصداق برابری زن و مرد، بخشی از گسترش این اندیشه را به عهده گرفته است، شایسته بود حداقل شما که امروز در احیاء اندیشه های ناب امام و انقلاب، خدمتی به این کشور کرده اید، بدین دام گرفتار نمی شدید.

آقای رئیس جمهور! برگرداندن سَمت و سوی همه اتهامات به مردان، نیروی انتظامی و حامیان برخورد جدی با بدحجابی، آنهم به اسم دفاع از حقوق زنان چه معنایی دارد؟ ای کاش ما را به خاطر کوتاهی در عمل به وظیفه نهی از منکر و یا مطالبه جدی از مسئولین، متهم میکردید؛ نه اینکه به عکس، با کوچک شمردن این معضل، دیگران را نیز در عمل به این وظایف سست کنید.

آقای رئیس جمهور! ظاهراً از امروز ماییم که متهمیم! ما متهمیم که این روزها، کشف حجاب کامل و عیان در خیابان - و نه در ماشین- می بینیم؛ ما متهمیم که عده ای به عمد و به قصد ترویج بی عفتی و با سازماندهی قبلی، ثانیه های شب را با ظواهر و حرکات خود آلوده میکنند؛ ما متهمیم که فیلمهای سینمایی مان تبدیل شده است به محلی برای شهوتراتی؛ ما متهمیم که مسئولین فرهنگی دولت، برای هر برنامه فرهنگی، یک مانکن سینمایی ضمیمه میکنند بلکه جوانان خوب جذب آن امورات فرهنگی شوند! ما متهمیم که امروز فقط برای یک تار موی(!) این مانکنهای خیابانی، درباره امر بمعروف، فلسفه چینی میکنید و آن را مشروط به پذیرش عرف مینمایید!

آقای رئیس جمهور! ظاهراً ماییم که متهمیم! ما متهمیم که آرزو داریم جامعه ای، ظاهر و باطن، اسلامی داشته باشیم. ما متهمیم که شما به بهانه کار فرهنگی، نیروی انتظامی را محکوم میکنید و از آن سو بعد از پنج سال، هیچ کار فرهنگی قابل ارائه ای برای معضل بدحجابی ندارید. وقتی عده ای لزوم برخوردهای قهری را محکوم میکنند، یاد این جمله شهید بهشتی می افتم که میگفت: «[پس] پاسبان‌ها هم تشریف ببرید و شب‌ها در منازل‌تان بخوابید، چون ما به وسیله رادیو و تلویزیون، دزد‌ها را اقناع می‌کنیم تا شب‌ها دزدی نکنند!»